Powaga rzeczy osądzonej

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 grudnia 2024r. w sprawie o sygn. akt: II NSNc 432/23, wyjaśnił, że:

Zgodnie z art. 366 kpc powagą rzeczy osądzonej objęte jest to, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia.

Przedmiot ten ustala się przy tym wskazując treść żądania sformułowanego w pozwie oraz przytoczone okoliczności, które miały je uzasadniać.

Do przyjęcia stanu powagi rzeczy osądzonej konieczne jest więc ustalenie identyczności żądania i jego podstawy faktycznej.

Tożsamość roszczeń zachodzi, kiedy sąd ma w obu sprawach orzec o tym samym, dysponując tymi samymi faktami, które mają spowodować ocenę tego samego żądania i kiedy rozstrzygnięcie jednej ze spraw oznacza rozstrzygnięcie także drugiej.

Decydująca w tym zakresie, jest więc nie tylko tożsamość przedmiotu rozstrzygnięcia w obu sprawach, ale także tożsamość okoliczności faktycznych, z których wynika w jednej i w drugiej sprawie roszczenie procesowe.

Stan powagi rzeczy osądzonej ma zatem miejsce wówczas, gdy kumulatywnie spełnione zostaną trzy przesłanki, tj. występuje tożsamość stron postępowania oraz podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia, a sprawa została prawomocnie osądzona.

www.sn.pl